Fietsen langs de Maas

 

Wij (71,72 jr) fietsten in de periode van 5 juli tot en met 19 juli 2019 van Langres bij de bron van de Maas via Maastricht naar Roermond. Deze tocht bleek uiteindelijk zo’n 730 kilometer lang te zijn. We volgden de betrekkelijk nieuwe Internationale Maasroute en gebruikten daarbij het boekje met de routebeschrijving van Paul Benjaminse: ‘De Internationale Maasroute van Maastricht naar Langres en via Saone en Moezel naar Metz’ , uitgegeven door de auteur zelf, november 2017. Deze route is beschreven van Noord naar Zuid, en wij fietsten van Zuid naar Noord, maar al terugbladerend bleken de kaarten prima bruikbaar.

Dat geldt niet voor Benjamins‘ teksten: hij is geen taalvirtuoos (om het vriendelijk te zeggen - een goede redacteur zou wonderen kunnen doen) en inhoudelijk vonden wij  de informatiewaarde ook niet al te hoog.  We waren ook nu weer erg blij met de GPS track die we van deze route konden downloaden; onze Garmin Etrex wees ons daarmee in het algemeen gemakkelijk en correct de weg. Wel bleek deze een paar jaar oude track af en toe alweer ingehaald door een nieuwe werkelijkheid: verbeterde fietspaden, net even anders lopend dan in de GPS. Dat leidde éen keer tot een half uur strompelen met bepakte fietsen door een hobbelig weiland, maar had verder geen dramatische gevolgen. Ook omdat de bewegwijzering op bordjes van deze route, met name in Frankrijk, uitstekend verzorgd is.











Deze route wordt op de site ( https://www.cyclingeurope.nl/routes/maasroute/index.php ) aangeprezen als ‘voornamelijk vlak’ en ‘geschikt voor gezinnen met kleine kinderen’. Met die gedachte gingen wij ook op weg met onze met 20 kg bagage gepakte fietsen. Dat bleek dus toch wel tegen te vallen. Met name de eerste helft van onze tocht, van Langres ongeveer tot Mouzon, bevatte regelmatig heuvels waarvoor wij moesten afstappen en duwen - al zal onze leeftijd daar ook mee te maken hebben. Ik zou dat gedeelte niet aan gezinnen met (kleine) kinderen aanraden.


Landschappelijk valt er behoorlijk veel te genieten. Je fietst (van zuid naar noord) eerst door een prettig golvend landschap dat gelardeerd is met kleine dorpjes, bossen, akkers, losse boomgroepen en talloze bloeiende planten. Dat geldt ook voor het gedeelte in Noord Frankrijk - wij vonden dat helemaal niet vervelend zoals hier en daar wordt gesuggereerd. Daarna volgt de route vaak de Maasoever zelf, en dat levert per definitie mooie uitzichten op. Wat wel lastig was, was de tientallen kilometers lange afwezigheid van bakkers of cafe’s. Benjamins waarschuwde daar al voor, en terecht, en zelfs als je er op rekent valt het dan toch nog tegen: al die doodgelopen dorpjes waar helemaal niets meer te doen of te vinden is. En dan zie je ook nog geen mens! En als je dan eens om twaalf uur een restaurant tegenkomt, meldt de eigenaar dat hij pas om éen uur opengaat, en toont geen enkele bereidheid koffie of Radler te schenken aan een paar vermoeide fietsers. Flauw hoor!























Wij fietsen onze tocht in de volgende etappes:


Langres - Choiseul

Choiseul - Neufchateau

Neufchateau - Lerouville

Lerouville - Verdun

Verdun - Inor

Inor - Charleville-Mézières

Charleville-Mézières - Fumay

Fumay - Dinant

Dinant - Huy

Huy - Eijsden/Maastricht





In het onderstaande foto-filmpje kun je een beetje een indruk krijgen van wat er te zien valt op deze Internationale Maasfietsroute.

Als je het woordje ‘Vimeo’ rechtsonder aanklikt, kun je alles op groot scherm bekijken.







































Vorige../Fietstochten/Fietstochten.html../Fietstochten/Fietstochten.htmlshapeimage_2_link_0

Maar verder niet gezeurd: met name in Frankrijk zijn de fietspaden voortreffelijk, soms honderden kilometers lang prachtig geasfalteerd, beter kan het niet. In Belgie is de staat van de het wegdek voor fietsers hier en daar minder, met name in de dorpjes. Kennelijk voeren die hun eigen wegdekbeleid, wat af en toe resulteert in klassieke kasseienstroken, zodat je je even op Parijs-Roubaix waant. De weggedeeltes buiten de dorpen zijn daarentegen in het algemeen weer prima.


Wij konden betrekkelijk gemakkelijk campings vinden, zo’n beetje om de 60 á 80 kilometer. Bij afwezigheid van een camping vonden we twee keer via een plaatselijke VVV een uitstekende B&B. De kwaliteit van de campings, met name op sanitairgebied, was zeker niet top, meer middelmatig, vaak net alsof er sinds de jaren tachtig niks meer vernieuwd of verbeterd was. Dit in combinatie met de frequente afwezigheid van closetpapier of WC-brillen (of beide) deed ons af en toe de ook al spaarzame horeca binnenvluchten, waar wij dan met het schaamrood op de kaken stiekum extra closetpapier gingen scoren. Niet netjes, maar je moet wat!t