Beuzeville - Cuverville (bij Caen)


 

Na aankomst in Cuverville

Vanaf Diksmuide rijd je eerst uiterst genoeglijk langs de rivier de IJzer. Je passeert plaatsjes met nog steeds echt Vlaamse namen als Nieuwekapelle en Stavele, om niet te spreken van Wormhout - maar tot je verrassing ben je dan al in Frankrijk aangeland. Niets van gemerkt - Europa heeft ook deze grens weggevaagd. In Wornhout zie je de eerste boulangerie - er zullen nog vele volgen - dus een lekkere lunch ligt daar voor de hand. Langzamerhand begint het landschap dat tot nu toe vrijwel helemaal vlak was (behalve de duinen in Zuid-Holland en Zeeland) heuvelig te worden. Mooi, dat geeft toch weer iets meer een buitenlandgevoel.

Bijna 300 meter klimmen op dit korte maar heuvelige traject.

Na Beuzeville moet je meteen flink aan de bak: zo’n honderddertig meter klimmen om vervolgens af te dalen naar Pont l’Evêque. In een daar gelegen Bar Tabac leverde men weer prima koffie en verderop in Troarn bestelden we een heerlijke lunch. Omdat het wat teveel was kreeg ik de worst die mijn echtgenote op het bord had; dat bleek een Andouiette te zijn, het streekgerecht dat daar gerekend wordt tot het heerlijkste wat men kan eten. De geur alleen al was voldoende om de rest van mijn maaltijd terzijde te schuiven.


We volgden de D975, (de vroegere N175 die tot D-weg is gedegradeerd na aanleg van de nabijgelegen A13). Gelukkig was deze weg niet erg druk. Veel landschappelijk schoon is er overigens ook niet van te verwachten. Na nog even verder fietsen bereikten we Cuverville, een onaanzienlijk voorstadje van Caen, waar we zouden worden opgehaald.


Ten slotte mag vermeld worden, dat onze fietsen en bagage door ‘Soetens fietsvervoer’ terug naar Nederland en ons huisadres zijn gebracht. Chauffeur Jan was met zijn vrachtwagentje precies op de afgesproken dag, tijd en plaats. Fantastische service!